tips voor trips 2/6

deze pagina:

Civita'di Banoregio

meer achtergrondinformatie:

Bolsena

le crete/monte oliveto

 

Romeinse Rijk

warmwaterbaden

de Etrusken

Bagnoregio ligt een paar kilometer van het meer af. Het is een sfeervol oud stadje, zoals er wel meer zijn in onze buurt. Je zou er in principe niet voor omrijden, ware het niet, dat in dit dorpje de toegangsweg ligt naar een van de parels van de streek. Vlakbij het  mooie dorpsplein, te herkennen aan een martiale herdenkingsboog, staat een wegwijzer naar  Cività . De  weg er naartoe  loopt dwars door de oude kern van Bagnoregio.  Hij  eindigt bij een groot parkeerterrein.  Vanaf het achterliggende uitkijkpunt  hebt U een magnifiek uitzicht  op Cività di Bagnoregio. Dit plaatsje wordt in toeristenfolders  de stad, die sterft, genoemd.  Dat zit zo. Het stadje is  gebouwd op een tufstenen uitsteeksel in het landschap. Het bouwmateriaal voor de gebouwen van het stadje is afkomstig uit de heuvel zelf. Deze is daardoor in de loop der tijden heel sluipend gehold. Het klinkt een beetje oneerbiedig, maar de toestand van de heuvel is te vergelijken met een gatenkaas. Het is -tenminste dat is het verhaal van de toeristenfolders-  zo  poreus geworden, dat de rots en dus het stadje vroeg of laat zullen   instorten. De bevolking is  grotendeels weggetrokken. Er wonen nu nog zo'n vijftig -meest oudere- mensen.  U kunt er alleen komen via een 500 meter lange voetbrug over het dal.  

Uw inspanning wordt ruim beloond. Als U de poort door bent, staat U in een klein, intiem, beetje in zichzelf gekeerd  dorpje. Het stratenplan is middeleeuws. Ook de gebouwen hebben nog middeleeuwse trekken. Ondanks het wat magere toekomstperspectief verkeert het merendeel in goede staat. Hier en daar is nog goed te zien, hoe vroegere generaties  in alle eenvoud geleefd hebben. En hoe hard het leven hier  moet zijn geweest. Vanaf de rand van het plateau, waarop het dorp gebouwd is, kijkt U honderden meters diep naar beneden in de afgrond. Cività ligt zoals gezegd als een puist midden in een grote kom. De zachte tufstenen wanden van die kom zijn in de loop der tijden door  weer en wind omgevormd tot een grimmig maanlandschap. Een fascinerend  panorama. 

Uiteraard is in een Midden-Italiaans dorp de kerk het centrale punt. Het is  een kloek gebouw. De bouwstijl is romaans met een sobere gevel  en strakke  muren. opgetrokken uit grote kaarsrechte blokken tufsteen. In de tijd, waarin dit gebouw is neergezet, beschikten de bouwers nog niet over de vaardigheden om grote ramen en deuren in de muren uit te sparen. Daarom en ook omdat er weinig versieringen in het buitenwerk zijn aangebracht, ziet de kerk er een beetje streng uit. De ronde en ovalen vormen van de deuren, de ramen en de daklijst verzachten de totaalindruk een beetje. En hier en daar zijn in de muren enkele blokken travertijn gemetseld. In dit wat hardere vulkanische gesteente zijn kleine,  gestileerde, bijna abstracte figuren uitgehakt met onderwerpen ontleend aan de natuur.

Dezelfde vroeg-middeleeuswe stijl van decoreren komt binnen  terug, vooral bij de ingang en aan de buitenmuren daar vlak bij. De inrichting is niet meer helemaal authentiek middeleeuws. Het koor en met name de altaren koor zijn ooit voorwerp geweest van de vernieuwingsdrift van een latere generatie. De altaren en de heiligenbeelden in het koor zijn nu  uitgevoerd in een romantiserende neostijl. In de twee zijaltaren zijn de sarcofagen verwerkt van twee lokale heiligen. Uit het grote aantal brandende  kaarsjes en opgehangen ex-voto's  valt af te leiden, dat deze heiligen ook nu nog van heinde en verre pelgrims aantrekken. Het contrast tussen de wat geëxalteerde  tekenen van mediterrane devotie en het gedempte licht en de ingetogen versieringen  in  de rest van het gebouw werkt heel intrigerend. Je proeft, ook als toevallige, nuchtere passant uit het noorden de mystiek,die in de lucht hangt. Het stemt op zijn minst tot nadenken.

 In de roomse traditie liggen geestelijke en lichamelijke verkwikking dicht bij elkaar. De taveerne van dit dorp ligt rechts  naast de kerk, in de doorloop naar het panorama. Daar worden  de meest verrukkelijke bruschettes geserveerd . Zodra de bestelling is opgenomen, wordt het brood op het open vuur  geroosterd. Voor het beleg kunt U kiezen uit marmelades en tapenades gemaakt van de meest uiteenlopende  groenten en fruit, zoals pommodori, artisjokken, melanzane en courgettes. Alles vers en zelf gemaakt.  Ham, kaas en worst is er natuurlijk ook. De lunch alleen al maakt Uw tocht de moeite waard.

terug 

 klikken op de ingekaderde foto's levert een grote foto op en  via de button "vorige" in de taakbalk van uw browser komt u weer terug op  deze pagina.

  gewijzigd:25-10-2007