tips voor trips 4/6

Ongeveer 50 kilometer ten noorden van San Lorenzo Nuovo  (tussen Buonconvento en Siena) vind je le Crete Senese.Dit is een schitterend natuurgebied met afwisselend zacht glooiende  heuvels, steile rotspartijen met   als extra attractie soms  kleine soms wat forsere vennen op plaatsen, waar in kraterachtige inkepingen in het landschap het regenwater blijft staan

In dit gebied ligt de abdij"Monte Oliveto Maggiore".  Dit uit de Middeleeuwse stammende Benedictijnenklooster is zeker een bezoek waard. Het is een indrukwekkend complex,  dat gebouwd is boven op de steile, praktisch kale rotsen. Je ziet aan de gebouwen zelf  en aan de manier waarop ze in het landschap zijn  geplaatst, dat de makers afstand wilden creëren van de wereld. De ligging op de rotsen alleen al roept een sfeer van isolement op en dat wordt nog versterkt doordat de gebouwen zelf  -zeker van een afstand gezien-  zo ongenaakbaar overkomen. De muren zijn robuust uitgevoerd in grote vlakken,  die slechts hier en daar onderbroken worden door ramen en deuren.   Versieringen ontbreken, dat lijkt althans  zo, als je er van op afstand naar kijkt. Het gevoel van bewust gekozen isolement verdwijnt wat, als je er dichter bij komt. Je merkt dan dat de abdij rijk voorzien is van belangrijke kunstschatten, waaruit deels een andere geest spreekt.

Het meest bekend is de abdij om zijn  kloostergang. Het bouwkundig concept is vrij conventioneel,  rechttoe,  rechtaan in de gebruikelijke  renaissancestijl uitgevoerd.  Bijzonder zijn de wandschilderingen. De wanden van de kloosterhof zijn van fresco's voorzien door Signorelli en Sodoma. In  twintig tot dertig verschillende taferelen is het leven van Benedictus uitgebeeld. Signorelli is met de schilderingencyclus begonnen en na zijn dood heeft Sodoma de reeks afgemaakt. Doordat er twee schilders uit twee opeenvolgende generaties aan gewerkt hebben, kun je goed zien hoe de ontwikkeling van de schilderkunst in de vijftiende/zestiende  eeuw verlopen is. Je ziet het bijvoorbeeld  aan de wijze, waarop de schilders omgingen met het perspectief.  Maar je ziet het ook aan iets geheel anders. Zowel Signorelli als Sodoma hebben aardig wat vrouwenfiguren in hun schilderingen verwerkt. Bij Signorelli zijn de vrouwen mooi, vrouwelijk maar dienstbaar en  wat boers gekleed. Bij Sodoma zijn zij mooi, vrouwelijk, uitdagend, wulps en zwierig gekleed.

Het klooster  is gebouwd in de vijftiende eeuw. Het interieur van de kloosterkerk stamt grotendeels uit die tijd. In de achttiende eeuw zijn er wat barokelementen aan toegevoegd. Let eens op het mooie houtsnijwerk van de koorbanken. Ga ook op zoek naar de refter en naar de (trap van de) bibliotheek.

meer wetenswaardigheden op http://nl.wikipedia.org/wiki/Renaissance